Αρχική Ειδήσεις Θερινό ηλιοστάσιο 2024:Με Πανσέληνο “τελειώνει” η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου 

Θερινό ηλιοστάσιο 2024:Με Πανσέληνο “τελειώνει” η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου 

Την επίσημή του “πρεμιέρα” κάνει απόψε το καλοκαίρι, καθώς ξεκινάει το θερινό ηλιοστάσιο, αρχής γενομένης από τις 23.50 και με χρονική διάρκεια τις 15 ώρες!

0
therino iliostasio
Διαφήμιση

Το θερινό ηλιοστάσιο αποτελεί τη μεγαλύτερη μέρα του χρόνου (ανατολή του ηλίου στις 06:02 και δύση στις 20:50) και σηματοδοτεί την έλευση του καλοκαιριού για το βόρειο ημισφαίριο της Γης, όπου βρίσκεται και η Ελλάδα., ενώ το Σάββατο, 22 Ιουνίου θα έχουμε και την Πανσέληνο.

Το ηλιοστάσιο είναι ένα φαινόμενο που παρατηρείται δύο φορές τον χρόνο. Τον Ιούνιο έχουμε το θερινό ηλιοστάσιο, οπότε και βιώνουμε τη μεγαλύτερη ημέρα του χρόνου και τον Δεκέμβριο έχουμε το χειμερινό ηλιοστάσιο, όταν έχουμε τη μικρότερη μέρα του χρόνου, σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Τι είναι το ηλιοστάσιο

Ηλιοστάσιο ονομάζεται η χρονική στιγμή κατά την οποία ο άξονας της Γης εμφανίζεται στραμμένος όσο περισσότερο προς ή μακριά από τον Ήλιο, συμβαίνει κατά την ετήσια τροχιά της Γης γύρω από αυτόν.

Η πανσέληνος-φράουλα

Το Σάββατο (22/06) έχουμε και την πανσέληνος του Ιουνίου, την επονομαζόμενη και πανσέληνο της φράουλας. Ονομάζεται έτσι γιατί το φεγγάρι, επειδή βρίσκεται πιο κοντά στη Γη, φαίνεται και μεγαλύτερο σε μέγεθος, αλλά και πιο σκουρόχρωμο σε σχέση με άλλες φορές.

Μετά τις 22 Ιουνίου, η διάρκεια της ημέρας αρχίζει σταδιακά να μειώνεται, μέχρι να εξισωθεί με τη διάρκεια της νύχτας, οπότε και έχουμε την φθινοπωρινή ισημερία.

iliovasilema

Πολλοί ανθρώπινοι πολιτισμοί γιόρταζαν και γιορτάζουν τόσο το χειμερινό όσο και το θερινό ηλιοστάσιο, όπως και τις ισημερίες, πράγμα που αντικατοπτρίζεται και σε κοντινές ημερολογιακά -φαινομενικά άσχετες- θρησκευτικές εορτές. Το γνωστότερο παράδειγμα για το χειμερινό ηλιοστάσιο είναι τα Χριστούγεννα. Από τις 17 ως τις 23 Δεκεμβρίου, οι αρχαίοι Ρωμαίοι εόρταζαν τα Σατουρνάλια και στις 25 Δεκεμβρίου τα Μπρουμάλια (η λέξη υποδηλώνει τη μικρότερη ημέρα του χρόνου, δηλαδή το χειμερινό ηλιοστάσιο). Σε αυτά τιμούσαν την «ημέρα της γεννήσεως του αήττητου Ήλιου», αφού ο Ήλιος από εκείνες τις ημέρες έπαυε να χαμηλώνει την τροχιά του και άρχιζε να επανέρχεται ψηλά στον ουρανό ως θριαμβευτής για να ξαναφέρει τη ζέστη και τη ζωή στην παγωμένη φύση.

Ο Χριστιανισμός λοιπόν υιοθέτησε την ημερομηνία (επισήμως από τον 6ο αιώνα), αλλάζοντας το τιμώμενο πρόσωπο στον «Ήλιο της Δικαιοσύνης» (κατά το τροπάριο των Χριστουγέννων), τον Ιησού Χριστό, οπότε ο λαός δεν δυσκολεύθηκε να αλλάξει και πολύ τις εορταστικές του συνήθειες. Σε άλλους λαούς παρατηρούμε ότι π.χ. οι εορτές Γιάλντα, Καρατσούν, Χανουκκά, Κουάντζα κλπ. εορτάζονταν επίσης πολύ κοντά στο χειμερινό ηλιοστάσιο.

Για το θερινό ηλιοστάσιο και οι τρεις μεγάλες συνιστώσες του Χριστιανισμού (Ορθόδοξοι, Ρωμαιοκαθολικοί και Προτεστάντες) γιορτάζουν τη γέννηση του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στις 23 ή στις 24 Ιουνίου.

Στην Ελλάδα η γιορτή του θερινού ηλιοστασίου στο παρελθόν ήταν άμεσα συνυφασμένη με το έθιμο με τις φωτιές και το έθιμο του κλήδονα που λάμβαναν χώρα παραμονή του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου  (24 Ιουνίου).

 

Διαφήμιση