Πολλές έχει ακουστεί ότι ο πλανήτης Άρης πρέπει κάποτε να είχε πολύ νερό. Τώρα νέα επιστημονικά δεδομένα ενισχύουν αυτήν την υπόθεση, υποστηρίζοντας ότι μεγάλος όγκος νερού θα μπορούσε να κάλυπτε έως και το ένα τρίτο της επιφάνειάς του πριν από δισεκατομμύρια χρόνια!
Η παρουσία αυτού του σχηματισμού υποδηλώνει ότι στο παρελθόν υπήρχε μια σταθερή θαλάσσια έκταση, και όχι απλώς μεμονωμένες συγκεντρώσεις νερού. Αν και οι επιστήμονες γνωρίζουν εδώ και χρόνια ότι στον Άρη υπήρχαν ποτάμια και λίμνες, παρέμενε αβέβαιο αν αυτά συνδέονταν με έναν ενιαίο ωκεανό.
Παλαιότερες υποθέσεις για αρχαίες «ακτογραμμές» είχαν δημιουργήσει αμφιβολίες, καθώς τα διαφορετικά υψόμετρα δεν ταίριαζαν με ένα σταθερό επίπεδο θάλασσας. Για να ξεκαθαρίσουν την εικόνα, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν προσομοιώσεις βασισμένες στη Γη, αφαιρώντας τους ωκεανούς ώστε να εντοπίσουν τα γεωλογικά σημάδια που αφήνει το νερό.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι χαρακτηριστικές επίπεδες ζώνες στα όρια ξηράς και θάλασσας αποτελούν το πιο αξιόπιστο στοιχείο ύπαρξης παλαιών ωκεανών. Αντίστοιχα μοτίβα εντοπίστηκαν και στον Άρη, ενισχύοντας την πιθανότητα ύπαρξης ενός αρχαίου ωκεανού.
Επιπλέον, η ύπαρξη δέλτα ποταμών που ευθυγραμμίζονται με τη συγκεκριμένη ζώνη ενισχύει ακόμη περισσότερο το σενάριο. Οι επιστήμονες θεωρούν ότι τέτοιες περιοχές αποτελούν από τα πιο υποσχόμενα σημεία για την αναζήτηση βιολογικών ιχνών, καθώς τα ιζήματα μπορούν να διατηρήσουν αποδείξεις για δισεκατομμύρια χρόνια.
Έτσι, το ενδιαφέρον των μελλοντικών αποστολών στον Άρη στρέφεται πλέον σε αυτές τις περιοχές, που ενδέχεται να κρύβουν απαντήσεις για το παρελθόν του πλανήτη και πιθανή ύπαρξη ζωής.
