Όλοι οι φίλοι της, οι συνάδελφοί της, ήταν εκεί, με ένα λουλούδι στο χέρι και δάκρυα στα μάτια για να πουν το στερνό αντίο στο «Πανελλάκι» τους, όπως συνήθιζαν να την αποκαλούν. Ένα λευκό τριαντάφυλλο άφησε ο πρωθυπουργός στο γραφείο της στη Βουλή.
Με συγκινητικά λόγια αγάπης αποχαιρέτησε τη δημοσιογράφο και στενή φίλη της η αντιπρόεδρος του ΕΔΟΕΑΠ και δημοσιογράφος Αγγελική Γυπάκη:
«Τι να πούμε για την Αντιγόνη μας;…Όλοι οι άνθρωποι του ταμείου μας, του ΕΔΟΕΑΠ, που προσπαθήσαμε τις τελευταίες τέσσερις ημέρες να προλάβουμε το κακό…είμαστε συντετριμμένοι. Μου το είπες στο τηλέφωνο Αντιγόνη μου: «Είναι σοβαρό Αγγελική… μπορεί να μην τα καταφέρω». Και δεν σ’ άφηνα να τελειώσεις γιατί ΔΕΝ το πίστεψα ποτέ! Δεν ήταν δυνατόν να χάναμε αυτή τη μάχη. Γιατί την είχες ξαναδώσει και είχες νικήσει Αντιγονούλα μου.
Και να που βγήκες αληθινή και εγώ πρέπει να σε αποχαιρετήσω…
Τι κεντίδια να προσθέσω για να ξεπροβοδίσω εσένα…Την ίδια την ομορφιά της ζωής;
Τη ζεστή αγκαλιά, τη γενναία ψυχή, το εύστροφο μυαλό, το καθηλωτικό χιούμορ, το πλατύ χαμόγελο, το καλό γούστο…ή… αυτά τα μεγάλα πράσινα μάτια που φώτιζαν τον κόσμο όλο;
Όλα τα είχες Αντιγόνη μου κι ας μην το καταλάβαινες τις περισσότερες φορές.
Ήσουν 18χρονο κορίτσι όταν σε πρωτογνώρισα στη σχολή Δημοσιογραφίας. Κάθε φορά που έμπαινα στην τάξη ένιωθα το βλέμμα σου να με διαπερνάει. Και απορούσα …Τι θέλει αυτό το υπέροχο φωτεινό βλέμμα από εμένα;
«Ήταν που σε θαύμαζα Αγγελική μου» μου είπες αργότερα… τότε που ήρθες για δουλειά δίπλα μου. Στην πρώτη μας εφημερίδα, τον Ελεύθερο. Με διαδέχθηκες στο ρεπορτάζ και ακολούθησες έκτοτε μόνη σου -με θαρρετή περπατησιά- μια διαπρεπή πορεία. Δεν είχες πια κανέναν ανάγκη.
Όμως δεν έφυγες ποτέ από κοντά μου. Ήσουν ο ορισμός της ειλικρινούς φιλίας και το ακριβώς αντίθετο της καταραμένης αχαριστίας.
Και πώς θα μπορούσες άλλωστε να ήσουν εσύ αλλιώς;
Είχες μια μεγάλη, ζεστή κι ευαίσθητη καρδιά, σμιλεμένη από οικογενειακή αγάπη, ηθικές αξίες και αρχές αδιαπραγμάτευτες.
Ήσουν η αγαπημένη μα και η πολύ πονεμένη αδελφή του άτυχου Δημήτρη και της πανάξιας Μάρθας σου.
Ήσουν το πρωτότοκο παιδί της Σέβης και του Θωμά από την Κορωνησία. Αυτών των δύο αξιαγάπητων ανθρώπων που δημιούργησαν μια υποδειγματική ελληνική οικογένεια.
Ήρθες στην μεγάλη πόλη και κέρδισες άκοπα την αγάπη και τον σεβασμό …όλων μας.
Αυτό δείχνει η πολυπληθής παρουσία των φίλων σου σήμερα. Αυτό δείχνει και η εκπληκτική ταχύτητα με την οποία γνωστοποιήθηκε σε ΟΛΟ σχεδόν τον κλάδο η θλιβερή είδηση της αποδημίας σου.
Αμέτρητα τα αγωνιώδη τηλεφωνήματα που δεχθήκαμε, συγγενείς και φίλοι, για σένα Αντιγονούλα μου.
Και όλοι με ένα δάκρυ στο μάτι και με μια καλή κουβέντα για το «κορίτσι μας».
Την άξια και ασυμβίβαστη δημοσιογράφο, που διακρίθηκε για το ήθος, την ευπρέπεια, την οξυδέρκεια, την αιχμηρή της πένα και τη συνέπεια λόγων και έργων.
Ήσουν ελεύθερο πνεύμα Αντιγόνη μου. Με ισχυρή γνώμη, βασισμένη σε παραδοσιακές αξίες.
Είναι αυτές οι παλιές καλές και…ξεχασμένες από πολλούς αξίες, που σ’ έκαναν να κερδίζεις τον σεβασμό και την εκτίμηση ακόμη και όσων είχαν υποστεί την αυστηρή κριτική σου.
Και ..αφήνεις μεγάλο κενό πίσω σου!
Η οικογένεια σου, οι φίλοι σου, οι συνάδελφοι σου, μια και μόνη παρηγοριά έχουμε:
Ό,τι θα ανταμώσεις εκεί ψηλά με τον Δημήτρη σου
και θα γαληνέψει η ψυχή σου, που τόσο πολύ βασανίστηκε από τον χαμό του.
Πώς να σε αποχωριστούμε Αντιγόνη μου; …
Πώς θα το έλεγε η μανούλα σου… η ακριβή μου Σέβη: «Μου λείπεις χαϊδιάρα μου» !!!
Θα μας λείψεις φίλη μου αγαπημένη
Καλό σου ταξίδι»
“Έφερες ομοψυχία ακόμη και στους διαδρόμους της Βουλής”
Η δημοσιογράφος και φίλη της Αντιγόνης, Εμμανουέλα Αργείτη, μιλώντας εκ μέρους του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ, μεταξύ άλλων, ανέφερε στον επικήδειο: «Η απώλειά σου είναι μεγάλη, για μας που δουλεύαμε μαζί σου, αλλά και για όλους τους συναδέλφους που σε γνώρισαν στη διάρκεια της σύντομης αλλά τόσο γόνιμης δημοσιογραφικής σου πορείας. Κατάφερες, μάλιστα, να φέρεις ομοψυχία ακόμη και στους διαδρόμους της Βουλής. Το ήθος και η ευπρέπειά σου ξεχώριζαν. Η οξυδέρκεια, η συνέπεια και η αξιοπρέπεια στα “δύσκολα” (επαγγελματικά και προσωπικά) σε χαρακτήριζαν. Αλλά το χιούμορ σου, το καυστικό σου σχόλιο μαζί με τα ηπειρώτικα ήταν ανεπανάληπτα. Ήταν η ταυτότητά σου, το ελεύθερο πνεύμα με ισχυρή γνώμη που ήσουν, και σου επέτρεπαν να κερδίζεις τον σεβασμό και την εκτίμηση ακόμη και όσων είχαν υποστεί την αυστηρή κριτική σου. Για τους φίλους και τους συνοδοιπόρους σου, το κενό είναι δυσαναπλήρωτο. Θα θυμόμαστε την ειλικρινή αφοσίωσή σου στην οικογένεια, τους φίλους και τους συναδέλφους σου, με μια διαρκή διάθεση προσφοράς μέχρις εξαντλήσεως των αποθεμάτων. Θα μας λείψει η μεγάλη σου καρδιά, που ράγισε αναπάντεχα σκορπίζοντας θλίψη σε όλους τους φίλους και τους συναδέλφους που σε γνώρισαν και συμπορεύτηκαν μαζί σου. Καλό ταξίδι στο φως».
Η Αντιγόνη όλων μας σε λέξεις
Η δημοσιογράφος Κατερίνα Γαλανού, στον επικήδειο για την αγαπημένη φίλη της, τόνισε συγκινημένη: «Προσπάθησα πολύ να χωρέσω την Αντιγόνη όλων μας σε λέξεις. Μάταιο. Είναι ανοικονόμητη και ακαταχώρητη. Ένα πολύχρωμο ψηφιδωτό που απ’ όπου κι αν το αντικρύσεις “βγάζει” νόημα. Ταίριαζες με κάποια κομμάτια της, σου κλώτσαγε κάποιο άλλο. Αλλά το σύνολο ήταν θεσπέσιο, μοναδικό. Τι είναι η Αντιγόνη για όλους εμάς; Επιτρέψτε μου μια παρομοίωση, δανεισμένη από την επαρχιώτικη ρίζα μας. Τα κοινά μας βιώματα. Μια κλώσσα. Μια ζωή γεννούσε και έκλωθε φιλίες, από το πουθενά στο πάντα. Γέμιζε την “αυλή” της ύπαρξής της με πολύτιμους για εκείνη ανθρώπους. Διαφορετικούς, συμπληρωματικούς, φίλους που επάνω τους άπλωνε προστατευτικά τις φτερούγες της. Αλλά και τους τσιμπούσε όποτε ένιωθε ότι ξεστράτιζαν. Φτεροκοπούσε συνήθως πάνω τους με χαρά και ορμή. Πάντα κάποιος φίλος, φίλη κάτι χρειάζονταν και εκείνη έκανε άνω κάτω τον κόσμο και “γύρο” των φίλων για να βρει τη λύση. Ποτέ δεν ζητούσε τίποτα για τον εαυτό της. Έκλωθε το τραύμα της ιδιωτικά και πρόσφερε απλόχερα, δημόσια, ατρόμητα τα “θαύματά” της. Ήταν αξιοπρεπής, περήφανη, ακέραια. Ήταν αληθινή. Είχε ένα πρόσωπο για όλους. Το έδειχνε χωρίς φόβο απόρριψης ή κριτικής. Είχε μια ασύλληπτη ελευθερία το “είναι” της. Η Αντιγόνη επέστρεψε στο Φως».
Στην εξόδιο ακολουθία, μεταξύ άλλων, παρέστησαν ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Κωστής Χατζηδάκης, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Νίκος Ανδρουλάκης, ο ΓΓ Επικοινωνίας και Ενημέρωσης, Δημήτρης Κιρμικίρογλου, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Κατρίνης, η πρόεδρος του Αθηναϊκού-Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων, Άρια Αγάτσα και η πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, Μαρία Αντωνιάδου.
Στεφάνια απέστειλαν ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών, Κωνσταντίνος Κυρανάκης, ο υφυπουργός Εσωτερικών Μακεδονίας-Θράκης Κωνσταντίνος Γκιουλέκας, ο ΓΓ Επικοινωνίας και Ενημέρωσης, Δημήτρης Κιρμικίρογλου, ο ΓΓ Πολιτικών και Διεθνών Σχέσεων, Αντώνιος Φιλιππίδης, η βουλευτής της ΝΔ Μαρία Συρεγγέλα, το Γραφείο Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, η διοίκηση και εργαζόμενοι του ΑΠΕ-ΜΠΕ, οι εργαζόμενοι του CNN, συνάδελφοι κοινοβουλευτικού ρεπορτάζ και φίλοι.
Η κηδεία της Αντιγόνης Παννέλη έγινε στην ιδιαίτερη πατρίδα της, την Κορωνησία Άρτας.
Ποια ήταν η Αντιγόνη μας
Η Αντιγόνη Πανέλλη γεννήθηκε πριν από 56 χρόνια, μεγάλωσε στην Κορωνησία Άρτας, ένα μικρό «νησί» στον Αμβρακικό Κόλπο και σπούδασε Επικοινωνία και ΜΜΕ στον Ευρωπαϊκό Εκπαιδευτικό Οργανισμό. Υπηρέτησε τη δημοσιογραφία και το κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ στο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων για περίπου 20 χρόνια.
Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική καριέρα της από την ΕΡΤ και τις εκπομπές του δημοσιογράφου, σκηνοθέτη και τηλεοπτικού παραγωγού Γιώργου Πετρίτση, «Μαρτυρίες», «στα Μονοπάτια των Θεών», «Ιατρικά Ραντεβού», όπου έκανε την ιστορική έρευνα και το ρεπορτάζ.
Εργάστηκε στις εφημερίδες «Ελεύθερος», «Ακρόπολη», «Βραδυνή», στο υπουργείο Τύπου, στον ραδιοφωνικό σταθμό Δίαυλος 10, στο CNN Greece και σε πλήθος περιοδικών και εντύπων μέσα στα χρόνια.
Η Αντιγόνη, μεταξύ άλλων, έχει βραβευθεί με το Βραβείο «Χρήστος Πασαλάρης» από το Ίδρυμα Προαγωγής Δημοσιογραφίας Αθανασίου Μπότση, για την προσφορά της στο κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ και αφήνει πίσω της ένα πλούσιο δημοσιογραφικό έργο.
