Τα σημάδια του στην καλά διατηρημένη από την έκρηξη του Βεζούβιου στην Πομπηία, φαίνεται πως έχει αφήσει ένα αρχαίο ελληνικό όπλο ικανό να εκτοξεύει πολλαπλά βλήματα σε γρήγορη διαδοχή, θυμίζοντας εντυπωσιακά τον τρόπο που λειτουργεί ένα σύγχρονο πολυβόλο.
Μια ομάδα Ιταλών ερευνητών ανακάλυψε στοιχεία στην Πομπηία που υποδεικνύουν τη χρήση ενός αρχαίου εξελιγμένου όπλου, του πολυβόλου, κατά την πολιορκία της πόλης το 89 π.Χ. Το ελληνικό πολυβόλο, που αποδίδεται στον Έλληνα μηχανικό Διονύσιο τον Αλεξανδρέα, ήταν ικανό να εκτοξεύει πολλαπλά βέλη χωρίς επαναγέμιση και χρησιμοποίησε έναν μηχανισμό στρέψης.
Οι ερευνητές αναλύοντας σημάδια στα τείχη της Πομπηίας βρήκαν τετράγωνα και διαμαντοειδή σημάδια, που υποδηλώνουν την εκτόξευση βελών κατά ριπάς. Αν και δεν έχουν βρεθεί φυσικά υπολείμματα του όπλου, η μελέτη τους, που δημοσιεύθηκε στο Nexus Network Journal, δείχνει την πιθανή χρήση του από τον ρωμαϊκό στρατό και προγραμματίζουν περαιτέρω αναλύσεις για να ενισχύσουν τα ευρήματά τους.
Αρχαίο ελληνικό πολυβόλο: Το όπλο που θεωρούνταν μύθος μέχρι σήμερα
Τα σημάδια εντοπίστηκαν στη βόρεια πλευρά των οχυρώσεων και συνδέονται με την πολιορκία της Πομπηίας το 89 π.Χ. από τα ρωμαϊκά στρατεύματα.
Οι ερευνητές παρατήρησαν ομάδες από μικρές τετράγωνες κοιλότητες, τοποθετημένες σε σταθερά διαστήματα και με συγκεκριμένη καμπύλη πορεία, κάτι που δεν ταίριαζε με καμία γνωστή πολεμική πρακτική της εποχής.
Η ανάλυση έδειξε ότι τα ίχνη αυτά αντιστοιχούν σε βλήματα που εκτοξεύονταν από τον λεγόμενο polybolos, έναν μηχανισμό ελληνικής προέλευσης που μέχρι σήμερα ήταν γνωστός μόνο μέσα από αρχαία κείμενα και περιγραφές μηχανικών της εποχής.
Με άλλα λόγια, ένα όπλο που πολλοί θεωρούσαν σχεδόν θρύλο, φαίνεται πως χρησιμοποιήθηκε πραγματικά σε μάχη.
Ο polybolos, που σημαίνει «πολλαπλός εκτοξευτής», αποτελούσε ένα από τα πιο εντυπωσιακά επιτεύγματα της αρχαίας μηχανικής.
Χρησιμοποιούσε ένα σύστημα με γρανάζια και αλυσίδα που τοποθετούσε αυτόματα τα μεταλλικά βλήματα στη σωστή θέση, επιτρέποντας τη διαδοχική εκτόξευσή τους χωρίς διακοπή.
Η λειτουργία του θυμίζει σε μεγάλο βαθμό σύγχρονα όπλα με μηχανισμό τροφοδοσίας, κάτι που δείχνει πόσο μπροστά ήταν η τεχνολογία για την εποχή της.
Δεν ήταν απλώς ένα ισχυρό όπλο, αλλά μια μορφή αυτοματοποιημένης πολεμικής μηχανής. Και ίσως αυτό είναι που κάνει την ανακάλυψη ακόμη πιο εντυπωσιακή.
Η τεχνολογία που επιβεβαίωσε την ιστορία
Για να επιβεβαιώσουν τα ευρήματα, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν σαρωτές λέιζερ και τεχνικές τρισδιάστατης απεικόνισης, δημιουργώντας λεπτομερή μοντέλα των σημείων πρόσκρουσης.
Η αντιστοιχία ανάμεσα στα ίχνη και τα περιγραφόμενα βλήματα ήταν τόσο ακριβής που δεν άφησε πολλά περιθώρια αμφισβήτησης.
Με βάση αυτά τα δεδομένα, κατάφεραν να προχωρήσουν και σε ψηφιακή ανακατασκευή του ίδιου του όπλου, δείχνοντας πώς ακριβώς λειτουργούσε και πώς χρησιμοποιήθηκε στη μάχη.
