Αρχική Καταστροφές Το 80% της παράνομης υλοτομίας δεν εντοπίζεται ποτέ

Το 80% της παράνομης υλοτομίας δεν εντοπίζεται ποτέ

0

Μόνο το 20% περίπου των παράνοµων υλοτοµιών, εντοπίζεται εγκαίρως, με τα δυο τελευταία χρόνια να λαμβάνει τεράστιες διαστάσεις η εγκληµατική αυτή πρακτική συνεισφέροντας στο σηµαντικό πρόβληµα της αέριας ρύπανσης στα αστικά κέντρα, ενώ ταυτόχρονα παρά τη µεγάλη έξαρση των δασικών πυρκαγιών τα µέτρα πρόληψης εξακολουθούν να είναι ελλιπή ως ανύπαρκτα, καταστρέφοντας τον δασικό πλούτο της χώρας.

Την επισήμανση αυτή έκανε στην ομιλία του στο συμπόσιο “Ποια Ελλάδα;”, ο καθηγητής του τμήματος δασολογίας και φυσικού περιβάλλοντος του ΑΠΘ Φίλιππος Αραβανόπουλος, διευκρινίζοντας ότι η απόληψη δασικής βιοµάζας κατευθείαν από το δάσος οδηγεί στην αποµάκρυνση θρεπτικών στοιχείων που δεν πρόκειται σχεδόν ποτέ να αναπληρωθούν µε φυσικές διεργασίες.

“∆εν γίνεται συστηµατική καλλιέργεια και λελογισµένοι καθαρισµοί στα δάση, δεν αποµακρύνεται η εύφλεκτη ξηρή βιοµάζα και δεν καθαρίζονται οι αντιπυρικές ζώνες, εργασίες που δεν απαιτούν ιδιαίτερα εξειδικευµένο προσωπικό και θα µπορούσαν να συνδυαστούν µε προγράµµατα κατάρτισης και απασχόλησης ανέργων” αναφέρει.

Για τον καθηγητή δασολογίας, πρόκειται ουσιαστικά “για την κατάρρευση της ενεργειακής πολιτικής της χώρας, η οποία δεν ανέπτυξε τις αειφορικές ΑΠΕ που παρέχουν φτηνή ενέργεια όταν είχε τη δυνατότητα, δεν εγκατέστησε συστήµατα ελέγχου της παραγωγής και διάθεσης καυσόξυλων και σήµερα δεν δύναται ούτε να θερμάνει τον πληθυσµό της ούτε να τον προστατεύσει από τη ρύπανση, αλλά ούτε και να προστατεύσει την δηµόσια και ιδιωτική περιουσία από τις λαθροϋλοτοµίες και τις δασικές πυρκαγιές”.

Πάντως, παρά τα προβλήματα της δασοπονίας στην Ελλάδα, η δασοκάλυψη παραμένει αρκετά μεγάλη αφού, στη συνολική έκταση της χώρας, τα δάση και οι δασικές εκτάσεις καταλαµβάνουν το 49,3% με τα αντίστοιχα ποσοστά για τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να είναι 42% και παγκοσµίως 31%. Παράλληλα, στην Ελλάδα, η δηµόσια δασοπονία (δηλαδή ο δηµόσιος δασικός πλούτος) βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα (74,1%) όπως και σε άλλες χώρες του ευρωπαϊκού νότου, σε αντίθεση µε την κεντρο-βορειοευρωπαϊκή δασοπονία που είναι ως επί το πλείστον ιδιωτική (π.χ. στη Γερµανία τα δηµόσια δάση είναι το 33% του συνόλου των δασών).

“Το γεγονός ότι στην Ελλάδα η δηµόσια δασοπονία ελέγχει περίπου τα ¾ των δασών, ενώ στη Μεσευρώπη και στη βόρεια Ευρώπη, περίπου το ⅓, έχει ποικίλες προεκτάσεις. Κατ’ αρχήν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στηρίζει πολλαπλώς και µε σηµαντικά χρηµατοδοτικά εργαλεία την ιδιωτική δασοπονία, κάτι από το οποίο η χώρα µας δεν δύναται να αποκοµίσει σηµαντικά οφέλη.

Επιπλέον ένας τόσο σηµαντικός δηµόσιος πλούτος δεν έχει περάσει απαρατήρητος από τους δανειστές µιας χώρας που βρίσκεται στη δίνη µιας σοβαρότατης οικονοµικής κρίσης” εκτιμά ο καθηγητής. Καταλήγει δε επισημαίνοντας ότι, “προωθούµενες νοµοθετικές πρωτοβουλίες σε σχέση µε τα δάση και εικαζόµενες αλλαγές στο Άρθρο 24 του Συντάγµατος κατά την προσεχή συνταγµατική αναθεώρηση, ίσως να µην είναι ασύνδετες µε το µέγεθος του δασικού πλούτου της χώρας και προφανώς θα καθορίσουν σε µεγάλο βαθµό το µέλλον αυτού”.

πηγή: ΑΜΠΕ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here