Αρχική Ειδήσεις Η Μάχη για το Νερό: το γκρίζο νερό και γιατί δεν πρέπει...

Η Μάχη για το Νερό: το γκρίζο νερό και γιατί δεν πρέπει να το αγνοούμε

0

Το 50% των αναγκών σε κατανάλωση νερού που χρησιμοποιείται για οικιακή χρήση θα μπορούσε κάλλιστα να προέρχεται από τους νιπτήρες, τις ντουζιέρες, τις μπανιέρες και τα πλυντήρια και όχι από το επεξεργασμένο πόσιμο νερό! Πρόκειται για το λεγόμενο στην παγκόσμια βιβλιογραφία «γκρίζο νερό» η επαναχρησιμοποίηση του οποίου δύναται να εξοικονομήσει το 45%-50% του καταναλωμένου νερού, γεγονός που σημαίνει ότι δυο άτομα θα κάλυπταν τις ανάγκες ενός τρίτου ατόμου…

του Ηλία Ντράλλου

Στη χώρα μας η ανακύκλωση του νερού εμφανίζεται ως επιτακτική ανάγκη, αφού η εικόνα που παρουσιάζουν τα ύδατα είναι σχεδόν οικτρή. Πολλές περιοχές βρίσκονται σε κατάσταση μη αντιστρέψιμης λειψυδρίας, η διαθέσιμη ποσότητα νερού συνεχώς ελαττώνεται, η χρήση του νερού εντατικοποιείται και η υφιστάμενη υποδομή διαχείρισης των υδάτινων πόρων διαρκώς μειώνεται…

Ενδεικτικά αναφέρεται ότι η κατανάλωση νερού αυξάνεται στη χώρα μας με ετήσιο ρυθμό 7% και το ισοζύγιο προσφοράς – ζήτησης αναμένεται τα επόμενα χρόνια να ανατραπεί σε ποσοστό πάνω από 15% σε βάρος της προσφοράς.

Για το λόγο αυτό οι επιστήμονες στη χώρα μας στρέφονται στην αξιοποίηση αυτών των μη συμβατικών υδάτινων πόρων και κυρίως στο «γκρίζο» νερό, τα οφέλη του οποίου παρουσιάστηκαν σε ημερίδα που πραγματοποιήθηκε με σκοπό τη δημοσιοποίηση του «Οδηγού Καλών Πρακτικών για τη Βιώσιμη Διαχείριση Αστικού Νερού», στην Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδος (ΚΕΔΕ).

Σύμφωνα με την υφιστάμενη βιβλιογραφία, ο τυπικός όγκος των γκρίζων νερών κυμαίνεται μεταξύ 90 και 120 λίτρα ανά άτομο ημερησίως, ποσό το οποίο εξαρτάται επίσης από τον τρόπο ζωής, το επίπεδο, αλλά και άλλα ειδικά δεδομένα (ηλικία, φύλο).

Το γκρίζο νερό, έπειτα από κατάλληλη και μικρής κλίμακας επεξεργασία, μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί για επιλεγμένες οικιακές χρήσεις (κυρίως στην τουαλέτα, για αστικές χρήσεις (στις οικοδομές), και για άρδευση (κήπων, πάρκων), υποκαθιστώντας τη χρήση πόσιμου νερού, καθαρού νερού, όπου δεν είναι απαραίτητη η υψηλή ποιότητά τους.

Λόγω της χαμηλής του περιεκτικότητας σε μολυσματικά παθογόνα (μικροοργανισμοί που προκαλούν μολύνσεις) αλλά και άζωτο, η επεξεργασία και ανακύκλωση των γκρίζων νερών αποκτά όλο και μεγαλύτερη σημασία.

Εκτιμάται από αποτελεί σε ποσοστό της τάξεως των 50%-80% των οικιακών λυμάτων. Σε δημόσια κτίρια η εφαρμογή συστημάτων ανακύκλωσης γκρίζων νερών θα επέφερε σημαντική εξοικονόμηση νερού.

Οι τεχνολογίες, οι οποίες εφαρμόζονται για τη διαχείριση και επεξεργασία γκρίζου νερού περιλαμβάνουν συστήματα φυσικής, χημικής και βιολογικής επεξεργασίας. Οι περισσότερες από αυτές στηρίζονται στην αρχή του διαχωρισμού των στερεών από τα υγρά, ως πρώτο βήμα και της απολύμανσης του υγρού ως καταληκτικό στάδιο

Το παράδειγμα της Κύπρου

Στην Κύπρο από το 1999 έχει αρχίσει η συστηματική εγκατάσταση του συστήματος ανακύκλωσης νερού, με κρατική επιχορήγηση ύψους 3.000 ευρώ το 2009 (περίπου το 80% του τότε κόστους επένδυσης). Το κόστος αγοράς και εγκατάστασης του συστήματος για μια κατοικία δυναμικότητας 1 κυβικό μέτρου ανακυκλωμένου γκρίζου νερού την ημέρα ξεκινάει από 3.600 ευρώ. Το κόστος επεξεργασίας του νερού ανέρχεται στα 0,35 ευρώ ανά κυβικό μέτρο.

Το μέγεθος του συστήματος αυξάνεται ανάλογα με την ποσότητα του γκρίζου νερού που θα ανακυκλωθεί και κυμαίνεται μεταξύ 1-20 κυβικά μέτρα την ημέρα. Το νερό μετά την επεξεργασία είναι κατάλληλο για άρδευση κήπων η και χρήση σε τουαλέτες για εξοικονόμηση πόσιμου νερού.

Το σύστημα αυτό μπορεί να εγκατασταθεί σε μια η περισσότερες κατοικίες, σε πολυκατοικίες, σε σχολεία, σε γήπεδα, σε γηροκομεία κ.ο.κ. Η ποσότητα γκρίζου νερού που παράγεται από ένα μέσο νοικοκυριό της Κύπρου (τετραμελή οικογένεια) εκτιμάται κατά μέσο όρο σε τρεις τόνους εβδομαδιαίως.

Με επαναχρησιμοποίηση αυτών των υδάτων, εξοικονομούνται έως και 130.000 λίτρα νερού ετησίως. Από σχετική μελέτη προέκυψε ότι η Κύπρος με το σύστημα αυτό μείωσε την κατανάλωση νερού ανά κάτοικο μέχρι και 40%.

Έρευνα 

Πλήρη άγνοια για το τι είναι το «γκρίζο» νερό έχει σχεδόν η συντριπτική πλειοψηφία των ελλήνων που συμμετείχαν σε έρευνα που διεξήγαγε σύμπραξη πανεπιστημιακών φορέων, αναδεικνύοντας την παντελή έλλειψη ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των καταναλωτών.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο πλαίσιο της παρουσίασης του «Οδηγού Καλών Πρακτικών για τη Βιώσιμη Διαχείριση Αστικού Νερού» από τον Καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου ο κ. Ανδρέας Ανδρεαδάκης το έλλειμμα ενημέρωσης των χρηστών είναι τεράστιο, καθώς το 97% των ερωτηθέντων δε γνώριζε τι είναι τα γκρίζα νερά!

Ωστόσο εντύπωση και αισιοδοξία προκάλεσε το γεγονός πως όταν ενημερώθηκαν σχετικά ένα σημαντικό ποσοστό, το 28%, φάνηκε διατεθειμένο να τα χρησιμοποιήσει, ιδιαίτερα εκπρόσωποι νεότερων ηλικιών.

Μάλιστα το 30% από τους 600 συνολικά ερωτηθέντες της έρευνας που διεξήχθη ως αναπόσπαστο τμήμα του προγράμματος «ΘΑΛΗΣ – ΕΜΠ – ΥδρόΠολη: Διερεύνηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ της Αστικής Ανάπτυξης και των Υποδομών Νερού στην πόλη με έμφαση σε καινοτόμες παρεμβάσεις κατανεμημένης διαχείρισης», το οποίο και υλοποιείται με συντονιστή τον κ. Ανδρεαδάκη άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να χρησιμοποιήσει το ανακυκλωμένο νερό υπό προϋποθέσεις, όπως, να πληρούνται οι προδιαγραφές επεξεργασίας.

Αξίζει να αναφερθεί ότι από το σύνολο των ερωτηθέντων μόνο το 8% είχε επαναχρησιμοποιήσει το νερό, γεγονός που εκτιμάται ότι το συγχέει με την αφαλάτωση, ενώ οι λιγοστοί που γνώριζαν για το γκρίζο νερό, ήταν ηλικιωμένοι, κάτοικοι νησιών του Αιγαίου και άτομα με υψηλά εισοδήματα. Επίσης, πρόθυμοι να προχωρήσουν σε ανακύκλωση του γκρίζου νερού είναι περισσότεροι οι κάτοικοι πολυκατοικιών, παρά μονοκατοικιών, όπως αναμενόταν αρχικά από τους ερευνητές της ομάδας

Τα παραπάνω συμπεράσματα κατέδειξαν την ανάγκη για «ενημέρωση και ευαισθητοποίηση καθώς και η διαρκής εκπαίδευση των χρηστών», όπως διαπίστωσε και ο κ. Ανδρεαδάκης, επισημαίνοντας πως η σύγχρονοι μέθοδοι και οι παραμετρικές προσεγγίσεις του νερού ως προς τη διαχείριση του επικεντρώνονται πια σε επίπεδο κατοικίας, μετά γειτονιάς και τέλος Πόλης, με εναλλακτικά σχέδια επεξεργασίας, παρεμβάσεων, αλλά και λειτουργίας νέων συσκευών ανακύκλωσης και διαχείρισης νερού.

 

Διαβάστε επίσης:

Η Μάχη για το νερό: όταν ένα ζωτικό φυσικό αγαθό γίνεται αντικείμενο κερδοσκοπίας

Η Μάχη για το νερό: 5 ηχηρά παραδείγματα αποτυχημένων ιδιωτικοποιήσεων

Η Μάχη για το νερό: κι όμως η πρώτη …ιδιωτική παρέμβαση έγινε στην αρχαιότητα

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here