Στις ισχυρές βροχοπτώσεις της τελευταίας περιόδου, ελπίζει η Ιεράπετρα για να σώσει τις καλλιέργειές της καθώς είναι… κοινό μυστικό πια στην ευρύτερη περιοχή ότι αυτές κινδύνεψαν τις τελευταίες χρονιές από την ποιότητα των αρδευτικών νερών της.
Η περιοχή εκπέμπει sos καθώς η χρόνια άρδευση με νερά υψηλής αλατότητας έχει υποβαθμίσει τα εδάφη σε θερμοκήπια και ελαιώνες της μειώνοντας την παραγωγικότητά τους.
Η φετινή παραγωγή είναι μικρή και αποδίδεται εκτός των άλλων προβλημάτων στην επιβάρυνση των εδαφών από τις μεγάλες συγκεντρώσεις χλωρίου στη ριζόσφαιρα των φυτών και των δέντρων που καθιστούσε από την αρχή της σαιζόν την παραγωγή κηπευτικών προϊόντων και ελαιόλαδου προβληματική.
Πώς επηρεάζονται τα φυτά
«Τα χαρακτηριστικά των νερών άρδευσης, επηρεάζουν σημαντικά την ανάπτυξη των φυτών και σε πολλές περιπτώσεις καθορίζουν το είδος των φυτών που μπορεί να καλλιεργηθεί. Η ποιότητα των νερών άρδευσης αφορά τη θερμοκρασία, και τη χημική σύσταση τους δηλαδή την ποιότητα και την ποσότητα των διαλυμένων αλάτων», λέει ο συνταξιούχος γεωπόνος του Τμήματος Αγροτικής Ανάπτυξης Ιεράπετρας , Λάμπης Δεδελετάκης.
Όπως εξηγεί , μιλώντας στο neakriti «η θερμοκρασία των νερών άρδευσης, δεν πρέπει να είναι ούτε πολύ υψηλή ούτε πολύ χαμηλή, αλλά πρέπει να είναι μέτρια. Μια θερμοκρασία μεταξύ 16-21 βαθμούς Κελσίου, είναι ιδανική για τις περισσότερες καλλιέργειες. Αρδευτικά νερά με θερμοκρασία πολύ χαμηλότερη του αέρα και του εδάφους, προκαλούν προβλήματα στην ανάπτυξη των φυτών. Στα καλλωπιστικά φυτά, πρέπει να προνοήσουμε το ζέσταμα του νερού άρδευσης για να μην έχουμε καθυστέρηση η ανισορροπία στην ανάπτυξη των φυτών μας.
»Το νερό της άρδευσης το χειμώνα ζεσταίνει και το καλοκαίρι δροσίζει τις καλλιέργειες μας, όπως συμβαίνει με το νερό των πηγαδιών. Όταν υπάρχει μεγάλη διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ του νερού άρδευσης και του εδάφους, μαζεύουμε τα νερά σε μια δεξαμενή να ζεσταθούν και μετά ποτίζουμε».
Η κρίσιμη χημική σύσταση
Η χημική σύσταση, δηλαδή η ποιότητα και η ποσότητα των διαλυμένων αλάτων στο αρδευτικό νερό είναι ένας ακόμα κρίσιμος παράγοντας που θα πρέπει να εξετάζουμε .
«Πρέπει να εξετάζουμε πάντα την ποιότητα και την ποσότητα των υδατοδιαλυτών αλάτων που έχει το νερό που χρησιμοποιούμε για να ποτίζουμε τις καλλιέργειες μας, εξηγεί ο γεωπόνος.
»Τα αλατούχα νερά είναι εκείνα που περιέχουν 2 γραμμάρια αλάτων στο 1 λίτρο νερού. Στην περιοχή της Ιεράπετρας και σε όλες τις παραθαλάσσιες περιοχές της Μεσογείου τα φυτά ανέχονται αλατότητα μέχρι 5 γραμμάρια ανά λίτρο. Στο νερό του εδάφους η αλατότητα μετά από μια διετία άρδευσης μπορεί να ανέβει έως και 20 φορές πάνω.
Τι χρειάζεται να γίνει
»Εάν χρησιμοποιούμε αναγκαστικά τέτοια αρδευτικά νερά θα πρέπει να αυξήσουμε πολύ τη χορήγηση του αζώτου και τη χρήση οργανικής ουσίας δηλαδή κοπριάς. Σε μια μεγάλη περιοχή της Σικελίας με καλλιέργεια ντομάτας που αρδεύεται με αλατούχα νερά, παράγεται ένα προϊόν περιζήτητο σε όλες τις αγορές της Ευρώπης. Και η καλλιέργεια είναι συμφέρουσα παρά τη μικρή παραγωγή» προσθέτει ο κ. Δεδελετάκης.
Το καλύτερο νερό άρδευσης
Το ελαφρώς αλατούχο νερό είναι το καλύτερο νερό για άρδευση.
«Έχει άριστα αποτελέσματα στην καλλιέργεια και είναι σαφώς το καλύτεροι νερό για άρδευση. Ενισχύει το έδαφος, βοηθά στην ανάπτυξη των μικροοργανισμών, αποδίδει μεγαλύτερη και ποιοτικότερη παραγωγή καρπών, οι οποίοι έχουν μεγάλη διατηρησιμότητα και αντέχουν περισσότερο στη μεταφορά στο εξωτερικό.
»Τα γλυκά νερά που είναι απαλλαγμένα από άλατα , ξεπλύνουν και καταστρέφουν τη δομή του εδάφους, ενώ χρειάζονται πολύ δυνατές και πολυδάπανες λιπάνσεις που είναι ασύμφορες για τους παραγωγούς. Με γλυκά νερά ενός ποταμού αρδευόταν όλος ο κάμπος του Κολοράντο στις ΗΠΑ με αποτέλεσμα η γη να γίνει αλατούχα, μη καλλιεργήσιμη σε 30 χρόνια.
»Η βλαπτική δράση των αλάτων διαλυμένα στο νερό ελαττώνεται με φθίνουσα σειρά. Τα πιο επικίνδυνα άλατα είναι τα ανθρακικά και τα δισανθρακικά , τα νιτρικά, του μαγνησίου και του νατρίου.
Τα πρώτα είναι τοξικά για τα φυτά και μπορούμε να τα εξουδετερώσουμε με άρδευση νερού στο οποίο θα έχουμε διαλύσει νιτρικό η φωσφορικό οξύ.
»Καταστροφικά είναι επίσης τα άλατα του νατρίου γιατί καταστρέφουν τη δομή του εδάφους και επομένως καταστρέφουν και τα ίδια τα φυτά», καταλήγει
