Στην πράξη, πρόκειται για μια πρόταση που βασίζεται στην αξιοποίηση της συνεχούς ηλιακής ακτινοβολίας στη Σελήνη, όπου δεν υπάρχουν σύννεφα ή ατμόσφαιρα που να περιορίζουν την απόδοση των πάνελ.
Το γιγαντιαίο δαχτυλίδι των 10.900 χιλιομέτρων
Στην καρδιά του σχεδίου βρίσκεται ένας δακτύλιος από ηλιακά πάνελ που θα εκτείνεται κατά μήκος του σεληνιακού ισημερινού.
Με μήκος που αγγίζει τα 10.900 χιλιόμετρα και πλάτος έως 400 χιλιόμετρα, η κατασκευή αυτή θα σχημάτιζε μια συνεχόμενη ενεργειακή ζώνη γύρω από τη Σελήνη.
Το σχέδιο προβλέπει ότι η ηλεκτρική ενέργεια που θα παράγεται στη Σελήνη θα μετατρέπεται σε δέσμες μικροκυμάτων ή λέιζερ. Αυτές θα κατευθύνονται προς ειδικές εγκαταστάσεις υποδοχής στη Γη, όπου θα μετατρέπονται ξανά σε ηλεκτρικό ρεύμα.
Η τεχνολογία αυτή έχει ήδη δοκιμαστεί σε μικρότερη κλίμακα, ωστόσο η εφαρμογή της σε αποστάσεις περίπου 384.000 χιλιομέτρων και σε τέτοια μεγέθη παραμένει ένα ιδιαίτερα απαιτητικό εγχείρημα, με σημαντικές τεχνικές προκλήσεις.
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του project είναι η πρόβλεψη για χρήση υλικών που υπάρχουν ήδη στη Σελήνη.
Το σεληνιακό έδαφος θα μπορούσε, θεωρητικά, να μετατραπεί σε δομικά υλικά όπως σκυρόδεμα ή ίνες γυαλιού, μειώνοντας την ανάγκη μεταφοράς από τη Γη.
Η κατασκευή θα βασιζόταν σε ρομποτικά συστήματα που θα λειτουργούν με τηλεχειρισμό, καθώς οι ακραίες θερμοκρασίες και η έντονη σκόνη καθιστούν τη μόνιμη ανθρώπινη παρουσία εξαιρετικά δύσκολη.
Παρά τον εντυπωσιακό του χαρακτήρα, το Luna Ring δεν αποτελεί προς το παρόν ένα έργο που βρίσκεται σε εξέλιξη.
Δεν υπάρχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα υλοποίησης, ούτε έχουν λυθεί βασικά ζητήματα που αφορούν το κόστος, την τεχνολογική ωριμότητα και τη τη διεθνή συνεργασία που απαιτεί η υλοποίηση ενός giga-project σαν κι αυτό.
Δεν παύει, ωστόσο, να αποτελεί ένα μακροπρόθεσμο όραμα, που δείχνει προς τα πού μπορεί να κινηθεί η ενεργειακή τεχνολογία στο μέλλον.
Πηγή: gazzetta.gr
