LNG: Τι σημαίνει η συμφωνία για Ελλάδα – ΗΠΑ και ΕΕ

Σαφή γεωπολιτικό σχεδιασμό και στρατηγική στόχευση διακρίνουν τα deals που ανακοινώθηκαν πανηγυρικά μέσα στην εβδομάδα  ανάμεσα στην Ελλάδα και τις ΗΠΑ για την ενέργεια.

Η ελληνική κυβέρνηση εξάλλου εστιάζει στο γεγονός αυτό από το οποίο γεωπολιτικά επιδιώκει την αναβάθμιση της χώρας.

Δεν είναι τυχαίες οι επισημάνσεις του Πρωθυπουργού, ο οποίος στην ομιλία του υπογράμμισε πως «δεν μπορούμε να επιτρέψουμε το ρωσικό φυσικό αέριο να εισέρχεται στην Ευρώπη από την πίσω πόρτα, μέσω της Τουρκίας».

Τόνισε δε πως «είμαστε απολύτως έτοιμοι να συνδράμουμε σε αυτή την προσπάθεια μέσω του Κάθετου Διαδρόμου, με αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο που θα μεταφέρεται στην Ελλάδα και στη συνέχεια βόρεια προς τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, τη Μολδαβία, την Ουκρανία, την Ουγγαρία και τη Σλοβακία».

Ουσιαστικά το LNG που θα φτάνει στην Ελλάδα θα κατευθύνεται μέσω του Κάθετου Διαδρόμου προς αγορές της Νοτιοανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης, καθιστώντας τη χώρα αφενός ενεργειακό κόμβο διακίνησης και εμπορίας φυσικού αερίου και αφετέρου πάροχο ενεργειακής ασφάλειας για την ευρύτερη περιοχή.

Οι επιδιώξεις ανά χώρα

Οι επιδιώξεις ανά χώρα, πίσω από την συμφωνία, «διαβάζονται» ως εξής:

1. ΗΠΑ

-Eπιθυμούν να παγιώσουν τη στρατηγική αποσύνδεση της ΝΑ Ευρώπης από το ρωσικό αέριο και να εξάγουν LNG από δικούς τους τερματικούς (Louisiana, Texas) προς την Ε.Ε.

-Η Αλεξανδρούπολη λειτουργεί ως ενεργειακό και στρατιωτικό “δίπολο”: FSRU + αμερικανική βάση.

-Το project έχει συμβολική αξία για την Ουάσιγκτον ως “proof of concept” ότι μπορεί να υποκαταστήσει πλήρως τη Μόσχα στα Βαλκάνια.

2. Η Ελλάδα

Επιχειρεί να εδραιώσει ρόλο περιφερειακού ενεργειακού κόμβου και να κατοχυρώσει γεωπολιτικό βάρος εντός Ε.Ε.
Όμως το ρίσκο είναι να μετατραπεί σε ενεργειακό transit country χωρίς έσοδα — δηλαδή να αναλάβει τα κόστη χωρίς αντίστοιχα οφέλη, αν ο όγκος μεταφοράς παραμείνει μικρός.

3. Η ΕΕ

-Υποστηρίζει το έργο ως εργαλείο διαφοροποίησης και ασφάλειας, αλλά όχι πλέον με προτεραιότητα.

-Πρακτικά το αντιλαμβάνεται ως «μαξιλάρι» για 5–7 χρόνια ώσπου να αναπτυχθούν τα δίκτυα υδρογόνου.

-Συνεπώς, η γεωπολιτική λογική της Ε.Ε. είναι μεταβατική σταθεροποίηση, όχι μακρόπνοη επένδυση